Nie tylko się odrodziłam – ja urodziłam się na nowo.

Brak wiary w siebie.

Niskie poczucie własnej wartości.

Kompleksy.

Mentalność ofiary.

Brak chęci do życia.

Depresję.

A co najgorsze – pustkę.

Wtedy tak bardzo pragnęłam miłości. Chciałam, żeby ktoś mnie pokochał, zrozumiał, zobaczył we mnie coś wartościowego. Byłam jak desperatka – jak dziś często się mówi.

Robiłam wszystko, żeby przy sobie kogoś zatrzymać.

Rozdawałam siebie.

Umniejszałam sobie.

Zatracałam się.

Pozwalałam się lekceważyć – byle tylko nie poczuć odrzucenia.

Bardzo bałam się, że nie mam nic do zaoferowania.

Co mogłam dać ja – dziewczyna pochodząca z biednej rodziny, niewykształcona, samotna matka, która każdego dnia zmagała się z codziennością?

Kiedy pewnego dnia powiedziałam sobie „dość”, zaczęła się moja przemiana.

Moja transformacja.

Nie tylko się odrodziłam – ja urodziłam się na nowo.

Każdy dzień zaczęłam traktować jak podarunek.

Jak kolejną szansę, by coś zmienić.

I choć często miałam wrażenie, że nic nie zrobiłam, to jednak robiłam.

Co to oznacza?

Czasem wystarczy sama chęć zmiany – to już ogromny krok.

Potem pojawiają się kolejne:

pierwszy – chęć zmiany,

drugi – uważność na swoje myśli,

trzeci – oddech,

czwarty – zmiana słów, które wypowiadam o sobie i o innych,

piąty – nienaginanie rzeczywistości. Kolejny i najtrudniejszym etapem było stanąć przed własną prawdą. Czułam się tak, jakbym znajdowała się w komnacie krzywych luster. W każdym człowieku i w każdej sytuacji widziałam odbicie części siebie – tej wypartej, niewygodnej, odrzuconej przez mnie samej.

To była prawda. z którą było mi najtrudniej się zmierzyć, ponieważ oznaczało to wzięcie odpowiedzialności za siebie. A ja przez długi czas wolałam swoje błędy, porażki, złość czy przykrość przypisywać innym, zamiast zobaczyć i stanąć przed odpowiedzialnością.

Te kilka, z pozoru banalnych, a jednocześnie niezwykle ważnych rzeczy jest fundamentem prawdziwej przemiany.

Umysł wbrew pozorom lubi zmiany. To my często wmawiamy sobie, że jest inaczej.

Kiedy podejdziemy do zmiany z ciekawością i otwartością, zaczyna ona przynosić lekkość.

A jeśli podejdziemy do niej jak do czegoś trudnego i ciężkiego – dokładnie taka się stanie.