Wdzięczność przyciąga więcej tego, za co jesteś wdzięczna/y.

Kiedy jesteśmy wdzięczni i mamy poczucie wdzięczności, automatycznie stajemy się tego magnesem. Działa to też odwrotnie — jeżeli marudzimy, czujemy i myślimy, że czegoś nam brakuje, również stajemy się magnesem na brak.

Dlatego praktykowanie wdzięczności jest zmianą stanu i zmianą naszej wibracji.

Oczywiście, jeżeli myślimy i czujemy brak, będziemy jeszcze bardziej zauważać brak. Jeżeli poczujemy wdzięczność, automatycznie zaczynamy czuć, że niczego nam nie brakuje i rzeczy same do nas napływają w naturalny sposób.

Dziś dostałam pytanie od jednej kobiety: jak zacząć wszystko od nowa i wyjść z depresji?

Kiedy ja byłam w depresji, odeszłam od męża i zostałam sama z dziećmi. Również miałam poczucie, że to już koniec. Nie widziałam możliwości ani żadnych perspektyw.

Byłam w trakcie rozwodu i świeżo po powrocie do Polski. Moje najmłodsze dziecko miało roczek, a ja wróciłam dla mojej babci.

Pewnego dnia miałam ostatnie 50 zł w portfelu i nie wiedziałam, czy mam zatankować paliwo, bo dowoziłam dzieci 10 km do szkoły, czy kupić jedzenie.

Zadzwoniła do mnie pani, która wykonywała takie oczyszczanie energetyczne, jakie ja robię dziś, i powiedziała do mnie: „Bądź wdzięczna”.

Poczułam się tak rozczarowana, wściekła i sfrustrowana. Pomyślałam: „Za co ja mam być wdzięczna? Przecież nie mam pieniędzy, jestem sama z dziećmi i nie wiem, co będzie dalej”.

Pojechałam kupić zeszyt. Wróciłam do domu, usiadłam, zatrzymałam się i zaczęłam szukać rzeczy, za które mogę być wdzięczna.

Na początku zaczęłam wymieniać: tego nie mam, tego mi brakuje, tego potrzebuję…

Nie zauważyłam, że cały czas jestem w poczuciu braku. Szukałam tego, czego nie mam, zamiast zauważyć to, co już mam.

Pamiętam, że wymieniłam wtedy trzy rzeczy, za które byłam wdzięczna:

Na drugi dzień wymieniłam to samo. Trzeciego dnia również. I kolejnego.

Po około dwóch tygodniach zaczęłam dostrzegać więcej rzeczy. A po kolejnych dniach jeszcze więcej.

Pewnego dnia zapisałam trzy kartki w zeszycie, za co jestem wdzięczna.

I nie było to już tylko wymuszanie i wyszukiwanie rzeczy. Po raz pierwszy od bardzo dawna naprawdę czułam wdzięczność za te wszystkie rzeczy, które miałam.

Przyszła do mnie klientka. Bo naturalnie zaczęłam mieć więcej. Pracowała w opiece społecznej. Powiedziała mi o świadczeniu opiekuńczym, ponieważ opiekowałam się moją babcią.

Złożyłam wniosek i dostałam 3 tysiące złotych. Dało mi to pewną stabilizację na czas, w którym mogłam odnaleźć się w Polsce. Mogłam również zająć się swoją depresją i rozwojem.

Obiecałam sobie wtedy, że wyjdę z depresji, że będę wdzięczna za każdą minutę mojego życia i że będę bogata. To tak w skrócie. Oczywiście, historia jest długa i mam wrażenie, że to niekończąca się opowieść. Wzloty upadki, i jeszcze raz wzloty upadki. Ale ja, się nie poddawałam, po każdym upadku, wstawałam silniejsza i bardziej doświadczona. Bo wiedziałam dlaczego to robię. Ta obietnica, ten wewnętrzny głos, który pragnął żyć, żyć i cieszyć się życiem.

Kiedy otwierasz się na zmiany, one same zaczynają pojawiać się w Twoim życiu.

Osoba powie Ci coś, co zaprowadzi Cię do zmiany Twojego myślenia. Znajdziesz wpis, książkę albo rolkę, która poruszy w Tobie coś ważnego.

Jedynym Twoim zadaniem jest otworzenie się na zmianę, zmiana swoich myśli, słów i uczuć oraz zaufanie.

To tyle i aż tyle.

O tym więcej przeczytasz w moim wpisie „Prawo przyciągania i metoda lustra”.